”In beweging blijven is het geheim.”

Geplaatst op: 18 september 2019

 

Joyce Kromodirijo, 64 jaar, vrijgezel, werkend

Woont in de wijk Boschveld

64 jaar, werkend, moeder van 4 jongens, die allemaal veel sporten

Quote: ”In beweging blijven is het geheim.”

Joyce komt van origine uit Arnhem, sportte daar veel. Niet als kind, toen nog niet. Ze is daar op een gegeven moment zelf mee begonnen omdat ze niet zo lekker in haar vel zat (depressies). “Van het hardlopen viel ik snel van af en het hielp mij mijn hoofd leeg te krijgen.” Het werd dus hardlopen, gewoon zelf, zonder begeleiding. Ze liep zelfs twee keer samen met haar zoon in Arnhem de ‘Bridge to Bridge’; het gaf haar een kick! Ze sportte ook op kantoor en op een gegeven moment liep ze elke dag! Dat was iets te veel, dus dat moest ze wel iets afbouwen wegens medische reden.
Ze kwam in 2000 naar Den Bosch maar het sporten lukte hier niet! “Ik probeerde van alles, liep sportschool in sportschool uit, maar ik vond nergens écht m’n draai. Zonde van het geld”, vertelt Joyce. Buiten voelde ik me niet veilig, dus het hardlopen stopte ook. Gevolg: ze dijde uit, bloeddruk ging omhoog, suiker speelde op. Ze vertelt verder: ”Ik werd gebeld door iemand van de gemeente (de Buursportcoach red.) en ik denk dát het kwam doordat Annelies, mijn diabetesverpleegkundige haar had ingeseind”. Ze ging na een gesprek met de Buursportcoach kijken bij een sportgroepje in De Kruiskamp. Ze deden op zich leuke dingen, afwisselende activiteiten. “Ik vond het er toch niet leuk”. Joyce was toen nog geen zestig en de deelnemers waren, leken duidelijk ouder. Ze kreeg een nieuwe uitnodiging, het werd Zumba voor dames in De Kruiskamp, het was erg leuk! Helaas stopte die activiteit. Toen kwam het grote niets doen. Ondanks aansporingen door Annelies lukte het toch niet. ”Ik fietste wel veel, maar iedereen trok en duwde aan me, ook mijn zoons. Je moet mij niet dwingen tot iets, dan wordt het niets.”

Uiteindelijk, bij een controle bij de diabeetverpleegkundige, vertelde ze over de Diabetes Challenge en dat sprak Joyce gelijk aan, sterker nog, ze meldde zich gelijk aan. “Ik moest wel wennen aan het wandelen (in plaats van hardlopen) en de ene groep is de andere groep niet, maar wat vond en vind ik het leuk! Wandelen is inspanning en ontspanning tegelijk, je komt op plekken die je anders niet ziet, je praat over van alles en nog wat met elkaar, of niet natuurlijk. Zo’n landelijke Challenge dag is geweldig om mee te maken al die vrolijke mensen die een doel hebben - in beweging blijven - je hebt écht het gevoel ergens bij te horen én dat je iets bijzonder hebt gedaan.”

“Wat ik jammer vind is dat mensen die overdag werken vaak niet mee kunnen doen aan dergelijke activiteiten, en ook het sport- en beweegaanbod ‘s avonds is nog beperkt. Ik denk dat het tijd wordt dat de verenigingen en sportaanbieders de kansen zien die er liggen. Vijftigplussers willen ook sporten met leeftijdsgenoten en zich uitgedaagd en veilig voelen in hun sportomgeving.

Wandelen blijft ze doen. “Wie weet starten wij na de Diabetes Challenge door met de groep en lopen we gewoon het hele jaar. Dat is mijn grote wens en deze heb ik voorgelegd aan de Buurtsportcoach van ´S-PORT die ons begeleidt.”

Deel dit bericht:

Foto NDC slotdag 2018 West met Bas van de Goor